Podróżując w kierunku Opola zapewne nieraz zwróciliście uwagę na rezydencję, którą mijamy jadąc przez Ziemiełowice. Gruntownie odnowiona w ostatnich latach budowla cieszy oko odwiedzających miejscowość i może być powodem do dumy dla ziemiełowiczan.
Staromiejski kościółek to jedna z najstarszych budowli znajdujących się w granicach Namysłowa. W tym zakresie rywalizować może jedynie z kościołem pofranciszkańskim oraz zamkiem. Obie te budowle powstawały bowiem od początków XIV wieku.
Pierwsi franciszkańscy zakonnicy pojawili się w Namysłowie w 1284 r., za panowania księcia Henryka IV Prawego. Niebawem po przybyciu do miasta wybudowali sobie niewielki kościół w pobliżu książęcej rezydencji.
Jest to największy z kościołów Ziemi Namysłowskiej. W obecnej formie świątynia istnieje od wieku XV. Zapewne jednak już w połowie wieku XIII stulecia w jej miejscu znajdował się kościół. Powstać musiał on niedługo po lokacji miasta.
Naprzeciwko barokowej kaplicy świętej Trójcy znajduje się kolejny z miejskich zabytków. Jest to szpital w Namysłowie, a dokładnie zespół budynków szpitalnych.
Ulica Piastowska stanowi najkrótszą trasę między gotyckim kościołem św. Ap. Piotra i Pawła, a dawnym klasztorem franciszkanów. Znajduje się przy niej budynek dawnego młyna miejskiego.
Podczas rozmowy namysłowsko–historycznej moje zdziwienie wzbudził fakt, iż nie wiemy, kiedy powstała znajdująca się obok ratusza fontanna. Nieporozumienia budzą także kwestie zwierzątka trzymanego przez namysłowskiego Putta.
